De Spaanse regering werkt aan een wetsvoorstel dat seizoenverhuur onder de Ley de Arrendamientos Urbanos (LAU) zou plaatsen. Volgens het plan mogen tijdelijke huurcontracten maximaal twaalf maanden duren en moet de reden voor de verhuur schriftelijk worden vastgelegd, bijvoorbeeld werk, studie of tijdelijk recreatief verblijf.
Als die reden ontbreekt of onvoldoende kan worden onderbouwd, kan het contract juridisch worden gezien als reguliere woninghuur. In dat geval geniet de huurder meer bescherming; bij een particuliere verhuurder kan de huurperiode oplopen tot vijf jaar, bij een bedrijf tot zeven jaar.
Eigenaren die hun vakantiehuis slechts vier of vijf maanden aan overwinteraars verhuren, zouden daardoor langer aan een huurder vast kunnen zitten. De regels zijn nog niet definitief en gelden nog niet.
Het voorstel bevat ook maatregelen voor kamerverhuur, toegang tot de woning, onderhoud en reparaties, en een mogelijk voorkeursrecht voor huurders bij verkoop. De regering had het pakket eind juli behandeld, maar het werd van de agenda gehaald wegens onvoldoende steun.
De behandeling wordt naar verwachting na het zomerreces in september voortgezet. Tot een definitieve regeling is aangenomen, blijven de huidige regels van kracht.
Eigenaren hoeven bestaande seizoencontracten niet meteen aan te passen, maar kunnen bij nieuwe contracten duidelijk vastleggen waarom het verblijf tijdelijk is, de exacte periode, de hoofdverblijfplaats van de huurder en ondersteunende documenten.
